جعبه های کاغذی، مواد بسته بندی رایج در زندگی روزمره، عمدتاً از خمیرهای فرآوری شده ساخته می شوند. اجزای اصلی و خواص آنها به طور مستقیم بر عملکرد و ارزش محیطی آنها تأثیر می گذارد.
مواد پایه جعبههای کاغذ خمیر کاغذ است که معمولاً از چوب، الیاف گیاهی غیر{0}چوبی یا کاغذهای باطله بازیافتی به دست میآید. خمیر چوب، از جمله چوب های نرم (مانند کاج) و چوب های سخت (مانند اکالیپتوس)، بیشترین نسبت را به خود اختصاص می دهد. این خمیرها دارای الیاف طولانی تری هستند که استحکام و دوام جعبه های کاغذی را افزایش می دهند. الیاف غیر چوبی، مانند باگاس، بامبو، یا کنف، اغلب در جعبههای کاغذی برای اهداف خاصی استفاده میشوند و مزایای تجدیدپذیر و مقرونبهصرفه بودن را دارند. علاوه بر این، خمیر بازیافت شده (یعنی کاغذ بازیافتی) به طور گسترده در جعبه های کاغذی سازگار با محیط زیست استفاده می شود. از طریق فرآیندهایی مانند جوهر زدایی و تصفیه، به طور موثر مصرف منابع را کاهش می دهد و نیازهای توسعه پایدار را برآورده می کند.
علاوه بر خمیر کاغذ، عوامل استحکام مرطوب (مانند پلی آمید-رزین اپی کلروهیدرین) اغلب به تولید جعبه کاغذ اضافه میشود تا مقاومت در برابر آب و پایداری ساختاری را بهبود بخشد، بهویژه در کاربردهایی که نیازمند بستهبندی مقاوم در برابر بار یا رطوبت{3} هستند. برخی از کارتن ها مانند پلی اتیلن (PE) یا موم برای افزایش مقاومت در برابر آب و روغن پوشش داده می شوند. این امر در بسته بندی مواد غذایی رایج است. برای افزایش زیبایی و قابلیت چاپ، کارتن ها ممکن است حاوی مقادیر کمی از مواد کمکی مانند رنگدانه، چسب یا لاک باشد.
از منظر زیست محیطی، کارتن های مدرن تمایل به کاهش استفاده از پوشش های پلاستیکی و بهینه سازی نسبت خمیر کاغذ برای بهبود قابلیت بازیافت دارند. به عنوان مثال، کارتن هایی که با یک ماده (خمیر خالص) طراحی شده اند، به راحتی توسط سیستم های بازیافت پردازش می شوند. به طور کلی، کارتن ها در درجه اول از الیاف طبیعی تشکیل شده اند که با افزودنی های کاربردی تکمیل شده اند. در حالی که نیازهای عملی را برآورده می کنند، به سمت مسیر سبزتر و کارآمدتر حرکت می کنند.
