از اواسط-قرن بیستم، محصولات پلاستیکی به دلیل مزایای عملکردی منحصربه‌فردشان به سرعت به ماده‌ای ضروری در جامعه مدرن تبدیل شده‌اند. ویژگی های سبک وزن، بادوام، مقرون به صرفه-و پردازش آسان- آنها را در زمینه های متعدد غیر قابل جایگزین کرده است.
اول اینکه، ماهیت سبک وزن محصولات پلاستیکی به طور قابل توجهی هزینه های حمل و نقل و ذخیره سازی را کاهش می دهد. در مقایسه با مواد سنتی مانند فلز و شیشه، پلاستیک ها چگالی کمتری دارند و به طور قابل توجهی وزن محصول و در نتیجه مصرف انرژی را کاهش می دهند. این امر به ویژه در صنایعی مانند خودروسازی و هوانوردی صادق است، جایی که استفاده از پلاستیک به طور قابل توجهی بهره وری سوخت را بهبود بخشیده است. علاوه بر این، مقاومت در برابر خوردگی پلاستیک‌ها استفاده طولانی‌مدت در محیط‌های خشن را امکان‌پذیر می‌سازد، و آنها را کمتر در معرض زنگ زدگی و حملات شیمیایی قرار می‌دهد و آنها را برای کاربردهای حیاتی مانند ظروف شیمیایی و لوله‌کشی مناسب می‌سازد.
دوم، محصولات پلاستیکی انعطاف پذیری و پردازش عالی را ارائه می دهند. از طریق فرآیندهایی مانند قالب‌گیری تزریقی، قالب‌گیری دمشی و اکستروژن، پلاستیک‌ها را می‌توان به شکل‌ها و اندازه‌های مختلفی برای رفع نیازهای صنایع مختلف تبدیل کرد. از اقلام روزمره مانند کیسه های پلاستیکی و کارد و چنگال گرفته تا دستگاه های پیچیده پزشکی و محفظه قطعات الکترونیکی، پلاستیک ها بسیار سازگار هستند. علاوه بر این، تولید پلاستیک نسبتاً ارزان است و زمانی که در مقیاس بزرگ تولید می شود بسیار مقرون به صرفه است و باعث می شود میلیون ها خانواده در دسترس تر باشند.
پلاستیک ها همچنین دارای خواص عایق الکتریکی و حرارتی عالی هستند و نقشی حیاتی در تجهیزات الکتریکی و عایق ساختمان دارند. پلاستیک‌های مهندسی مدرن حتی می‌توانند جایگزین برخی از مواد فلزی شوند،-الزامات مقاومتی بالا برای استحکام و دوام، مانند قطعات خودرو و قطعات هوافضا را برآورده می‌کنند.
علیرغم نگرانی های زیست محیطی گسترده در مورد پلاستیک، پیشرفت های تکنولوژیکی باعث توسعه راه حل های زیست تخریب پذیر و قابل بازیافت می شود. به طور کلی، پلاستیک ها به دلیل تطبیق پذیری، مقرون به صرفه بودن و کاربردی بودن، یک ماده حیاتی در صنعت مدرن و زندگی روزمره باقی می مانند.
